یادمه یک نفر که خودش وقتی سن کمی داشت عاشق شده بود،بهم گفت:عاشقی محدودیت سنی نداره آدم تا میتونه باید قدر عشقشو بدونه حالا میخواد توی هر دورانی باشه... و تنها چیز مهمی که وجود داره احساسات اون دو عاشق به همدیگه است،در اون لحظه من حتی نمیدونستم عشق چیه!!!الان که فکر میکنم به منظورش پی میبرم.

برای سلامتی اونایی که همه جوره پایبند عشقشونن و توی همه لحظه ها کنار هم دیگه هستن

عاشق تر از قبلم بمون تو پیشم/

دور از چشات هرگز آروم نمیشم/

عاشق شدن خوبه اگه عشق تو باشه/

تنهام نذار تا بی تو دنیام از هم نپاشه/

والا راست میگه ...

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم شدم آن عاشق ديوانه كه بودم/

شمع میسوزدو میسوزد ودل آدمی مانند شمع برای عشق میسوزد/

اون تیکه آخر هم که نیفتاده میشه با تموم تارو پودم

البته شما هم به بزرگی خودتون ببخشیدا خخخخخخ

آری این چنین است که باوجود تمام این سخنان به تنهایی خواهیم رسید...

عـشق چیزی نیست که بشه با گفتنش اون رو به کسی بفهمونی ولی میشه با وفاداری به کسی که دوستش داری ثابتش کنی،نظر شما چیه؟

اوج عاشقی توی پاییزه،اما چه بده اگه کسی توی پاییزعشقشو از دست بده ولی با این وجود پاییز رو دوست دارم...

و اما با هم بودن ...با هم بودن زمانی به ارزش میرسه که هردو طرف قدر لحظاتی رو که در کنار هم دیگه میگذرونن بدونن،لطفا نظر شخصیتون رو در قسمت نظرات بگین،ممنون!!

به نظر من که مسابقه ی طناب کشیه خخخخخ،شما چی؟